تمرينات رضا احمدي براي نمايش وين راه بي نهايت...شروع شده و درسته كه تعدادي از بچه هاي تيم سه،چهار سال پيش نيستن ولي خود نمايش باعث ميشه كلي خاطره از اجراها و جشنواره هاي سه،چهار ساله پيشمون زنده بشه.

اميدوارم اين نمايش خوب تمرين بشه و اميدوارم موففقيت هاي خوبي هم كسب كنه.

محمد جهان پا هم تمرينات نمايش ترنج رو شروع كرده،اميدوارم اين نمايش هم مثل نمايش عاشقستان موفقيت هاي زيادي داشته باشه.

و اما تكاپوي گروه پل...

بعد از مدت زماني كه گروه پل در آرامش به سر مي برد ، در حال حاضر چند روزيه كه داره آرامش ما رو بهم مي زنه!!!

بــــــــــــــــله،گروه پل در حال آماده كردن سه تا نمايش براي سال جاريست،كه دو تا از نمايش ها رو رضا احمدي داره كارگرداني ميكنه و نمايش ديگرو محمد جهان پا.

محمد جهان پا داره يك متن از عباس جانفدا رو تمرين ميكنه و رضا احمدي متني از محمد چرم شير و يه متن از نصرا...قادري رو تمرين ميكنه كه البته به نوعي همه با هم هستن يعني هستيم.

نكته جالب اينكه متن آقاي قادري كه رضا احمدي داره اونو كارگرداني ميكنه همون وين راه بي نهايت...،نمايشي كه فكر كنم ۳سال پيش رضا اونو اجرا كرد.

به اميد موفقيت براي همه تئاتري ها... 

این روزها تمرینهای نمایش هایی که دارن خودشون رو برای جشنواره ماه ، جشنواره امام رضا و ... آماده می کنند ،  فضای تئاتر رو داغ کرده .

ولی هنوز مثل گذشته گروهها ، رو یکی دو نفر می چرخه . یعنی طراح نویسنده کارگران موسیقی ، همش با یکی .

این مشکل از کجا شروع میشه نمیدونم . تو این سالهایی که تو مجموعه تئاتر فعالیت داشتم و سوالی که برام همیشه بدون جواب مونده اینه که تئاتر کار گروهی یا انفرادی ؟ در صورت ماجرا ، همه  تئاتر رو گروهی میدونند . ولی مگه با حرف چیزی درست میشه  . بروشورهای نمایشها رو اگه یک نگاه کوچیک بندازید متوجه منظور من می شید . تو این بروشورها میشه دو قسمت رو دید .به جز نویسنده ، یک قسمت بازیگر و یک قسمت کارگردان . در مورد این تو یک وقته دیگه حرف می زنیم . ولی اینکه چرا دو قسمت دیده میشه سوال اصلی که در ادامه به عوامل آن اشاره می کنیم

1-       عدم اعتماد کارگردان به عوامل از قبیل ( طراح صحنه ، لباس ، نور، موسیقی و...)

2-       نداشتن برنامه مدون در قالب یک گروه

3-       مشکلات مالی که باعث کاهش اعضای گروه می شود و استفاده از نیروهای موجود به جای نیروهای متخصص در هر بخش

4-       غرور و خودخواهی که باعث تضعیف کار می شود

5-       نداشتن روحیه کار گروهی که این شاید ریشه در فرهنگ ما داشته باشد . که کار گروهی را هنوز یاد نگرفته ایم

6-       توجه نکردن مسئولین و کارشناسان تئاتر به قسمتهای مختلف ( طراح صحنه ، لباس ، نور، موسیقی و...) یک نمایش و ارزش وجودی آنها در یک کار گروهی

7-       و ...

ولی آیا همه این موارد و موارد دیگر که شاید در اینجا گفته نشده می تواند دلیل خوبی برای انجام ندادن یک کار گروهی باشد . آیا موارد بالا را نمی توان توجیه دانست .

با نگاهی به کارهای موفق چه در قالب تئاتر یا سینما می توان به این نتیجه رسید که ترکیب یک گروه متخصص که هر کدام وظیفه خود را در زمان خود انجام می دهند باعث استقبال مردمی شده است . امیدوارم یک روز (طراح نویسنده کارگران موسیقی ) دیگر ارزش و اعتبار نباشد و کار یک گروه به عنوان ارزش مورد نظر قرار گیرد .

قسمتی که به من مربوط می شود و باید در اینجا نکاتی را متذکر شوم طراحی صحنه برای نمایش است . خیلی از دوستان کارگردان نسبت به این مسئاله آگاه اند و قبل از شروع کار با من در مورد طراحی صحبت می کنند و از من می خواهند قبل از شروع کار طرح اولیه را به آنها ارائه دهم که بر اساس آن برای نمایش دکوپاژ بنویسند که این نشان از دانش آنها نسبت به یک کار حرفه ای را دارد . ولی عده ای دیگر یا خود طراحی می کنند یا طراحی را به روزهای آخر می اندازند . این که کدام خوب است را شما خود قضاوت کنید .

من می خواهم تعریف خود را از طراحی صحنه بیان کنم تا شاید بتواند به انتخاب شما کمک کند . طراح صحنه صرفا نباید فقط طراح باشد بلکه باید با تئاتر هم آشنا باشد . تلفیقی از این دو می تواند یک طراح صحنه موفق را پدید آورد . ولی سوال این که طراح صحنه به تنهایی طراحی یک صحنه را برای نمایش به عهده می گیرد . باید در تعریف طراحی صحنه گفت : طراحی صحنه تفکرات سطحی (به معنای فرم ) کارگردان است که توسط طراح صحنه به حجم تبدیل شده و به اجرا در می آید . یعنی کارگردان اندیشه های خود را که منطبق بر متن است را به طراح ارائه داده و طراح با توجه به پارامترهایی از قبیل ( توان بازیگر ، مسائل مالی ، مفهوم نمایش ، اجرایی بودن طرح ، حمل و نقل ، نوع متریال ، زیبایی شناسی ، مخاطب و ... ) آن فکر و اندیشه را در قالب یک طرح بر روی صحنه اجرا می کند . در اینجا دیدیم که طراح صحنه به تنهایی طراحی را انجام نمیدهد . چیزی که شاید ناراحتی را پیش می آورد این است که بعضی از دوستان کارگردان بعد از موفقیت طراحی صحنه در نمایش آن را به نام خود می خوانند و طراح صحنه را اجرا کننده ای صرف می دانند که این کمی به دور از انصاف است . من اینجا خواستم با توضیحی مختصر به این نکته اشاره کنم که ابتدا باید یاد بگیریم که کار را گروهی انجام دهیم . کارها را تقسیم کرده و متخصصین هر بخش را به خدمت گرفته و یادمان نرود که یک طراحی خوب با چند اندیشه به وجود می آید .

محمد خاتمي هم از تئاتري هاي قديم اين شهره و يكي از مديران چند سال اخير تئاتر اين شهر.

مطمئن هستم هميشه بر سر موضوعات مختلف اختلافات مختلفي ايجاد ميشه و اگر اين اختلافات در همان لحظه حل و فصل نشه كار به جايي ميرسه كه جديدا اسم اون رو گذاشتن كدورت.

اصلا اين واژه كدورت اين روزها خيلي جذاب شده انگاري همه با هم خيلي كدورت دارن و بنده هم به خاطري كه از اين جريان روشن فكري عقب نباشم همين جا اعلام ميكنم كه با همه كدورت دارم!!!خب كجا بوديم...خلاصه اگه اين كدورت ها جمع بشه باعث ميشه كه به قول قديمي ها نسبت به هم دل چركي بشن و اصلا اين دل چركي شدن خودش يك تاريخچه اي داره ،و اگه دلي چركي بشه معلوم نيست بر گرده به كدامين تاريخ اين مرز و بوم...آهان ببخشيد از موضوع پرتاب شدم! و اين دل چركي شدن خودش آفاته بديه و اصلا اين آفته كه داره همه چي رو...

و وقتي فهميدم دو نفر قراره بشين و به قول امروزي ها مناظره كنن بيشتر ناراحت شدم چون خيلي ياد مناظره افتادم!اما وقتي به آخر حرفاي اين دوستان رسيدم خيالم راحت شد كه مناظره نبوده و گفتگوي دوستانه بوده.

با خودم فكر كردم چرا اصلا اين حرفا و جريانات پيش بياد مگه ما چيمون كمه. بيام هر چند ماه يه بار دور هم جمع بشيم اصلا با هم داد و بيداد كنيم ولي به قول قديمي ها دل چركي نشيم.

هر چند وقت يه بار با هم حرف بزنيم ، صحبت كنيم تا اينقدر كدورت داشتن معروف نشه!!!