دربازنگری به کارنامه ی بازیگریم و در یادآوری خاطرات  همیشه بازی در نمایش شیر علی ( عطف به سبز ) نوشته ی دکتر پوررضائیان برایم لذتی دیگر داشته، نمایش تک بازیگر وخاص که جشنواره های متعددی را با آن گذراندم 

بازی در نقش سلمان فارسی در نمایش وین راه بی نهایت

صادق ستایش در کوچه ی شهید ستایش نوشته ی کیوان صباغ و ...

اما درمیان این همه کار  سال 88 اتفاق جدیدی برایم افتاد و آرزویی بازی با محمد الهی و محمد ریحانه و امیر محاسبتی از بازیگران سالهای طلائی  تئاتر مشهد به لطف خدا در نمایش ما همه اهل یک محله ایم به ثمر نشست البته باکارگردانی استاد رضا صابری

امسال بازی در نقش غلامرضا خان یار یار برایم تجربه ی تازه بود سختی ها و پیچید گی های نقش برایم جذاب بود خدا را شکر این بار گروهی را استاد صابری گرد آورده بود که انصافا منظم ،خوش برخورد و البته بسیار پیگیر در روند رسیدن به نقش ،  به هر حال70 روز تمرین  تمام شد و منتظر اجرا عمومی در مشهد و حضور در جشنواره تئاتر فجر هستیم

 در این نمایش رضا احمدی به عنوان دستیار کارگردان

و میثم نو یریان به عنوان طراح صحنه از گروه تئاتر پل حضور دارند

اما گروه  تئاتر پل در جشنواره امسال با کمال افتخار هیچ نمایشی برای اجرا نخواهد داشت

بنا به اطلاع بنده آقای رضا احمدی درصدد شروع نمایش // یک روایت عاشقانه از مرگ ...// به نویسندگی آقای محمد چرمشیر بودند که متاسفانه جناب نویسنده با نوشتن یک نامه شخصی به دبیر جشنواره تئاتر فجر خواستار بیرون کشیدن تمامی متون نمایش خود در جشنواره تئاتر فجر 1388 بوده اند که با کمال افتخار از سوی دبیر جشنواره موافقت شده و احمدی در شرایط فعلی منصرف از آغاز نمایش

چرا به تئاتر می‌پردازم؟ بارها از خود پرسيده ام. و تنها پاسخي كه تاكنون به اين پرسش داده ام ‌ از بس پيش پاافتاده است شما را دچار شگفتي خواهد كرد: براي اين به تئاتر می‌پردازم كه در دنيا صحنة تئاتر يكي از جاهايي است كه من در آن احساس خوشبختي می‌كنم. اما انصاف بدهيد كه اين فكر، آن‌طور كه به نظر می‌آيد، پيش پا افتاده نيست. تحصيل خوشبختي امروز يكي از تلاش‌هاي اساسي و اصيل است.

این روزهای تئاتر مشهد ،  دوستان درگیر تمرین برای رسیدن به جشنواره ی هستند که بعد از عبور از دو جشنواره انتهایش ( جشنواره تئاتر فجر ) فقط حضور در بخش مرور خواهد بود و شاید انتهای سرد و غیر جذاب برای هنرمند شهرستانی که دوست دارد دیده شود

حوزه هنری خراسان رضوی و به ویژه جناب آقای رفاهی و جناب آقای زره ساز در سال 87  بانیان مطلق آموزش تئاتر در مشهد  هستند ،  دقیقا در زمانی که اداره کل ارشاد اسلامی این وظیفه تشکیلاتی خود  را به فراموشی سپرده و بیشتر به دنبال  جشنواره های رنگارنگ و گزارشات مختلف  در میان افکار عمومی است اما در میان تمامی این نامملایمات حوزه هنری و البته پاتوق هنرمندان تئاتر حوزه اینک وعدگاهی است برای تمامی هنرمندان تئاتر

و اینبار آخرین پاتوق سال 1387با حضور محمد چرمشیر نویسنده شناخته شده کشور

در جمع هنرمندان تئاتر خراسان

چهارشنبه 21/12/87  ساعت 00/18

اجرای نمایش نامه خوانی نجواهای شبانه

با بازی  : سروش طاهری – محمد جهانپا و سعید توکلی و با اهنگ سازی آراز پرهیزکار

کارگردان امیر بشیری

به همراه سخنرانی محمد چرمشیر پیرامون نویسندگی در ایران

میدان تقی آباد حوزه هنری خراسان رضوی تماشاخانه اشراق

قابل توجه علاقمندان به نویسندگی تئاتر

 کارگاه تخصصی نمایشنامه نویسی با حضور

محمد چرمشیر

19-20- 21 اسفند ماه  مشهد مقدس

شهریه 000/40 هزار تومان

ظرفیت کلاس 40 نفر

شروع ثبت نام از 10/12/87  ساعت 10 تا 13

میدان تقی آباد حوزه هنری خراسان رضوی

تلفن 8443800

در اکثر کارکترهای سینمای و تلویزیونی که از ایشان می دیدم در ذهنم تصویر فردی بسیار سرد و منظبط نقش می بست ، تا اینکه قرار بر این شد که میزبانش باشیم در پاتوق هنرمندان تئاتر حوزه هنری خراسان رضوی و همچنین تشکیل یک ورکشاپ  سه روزه در مشهد  ، بسیار جالب به نظر می رسید که موقعیتی به وجود آمده برای کنکاش در او  ، از بخت بد من هم جلسه پاتوق هم زمان شد با اجرای نمایش عاشقستان در مجموعه هاشمی نژاد  - اما به هر مصیبتی که بود بد از اتمام نمایش  خودمان را با تنی چند از رفقا  به پاتوق رساندیم  ، همانطور که از قبل هم دوستان حدس زده بودن سالن تماشا خانه اشراق لبریز بود از علاقمندان ایشان و سکوت تئاتریها و نکته ی جالب گوش های شنوا و پرده ی سفید نقش بسته به خط نستعلیق بر روی سنگهای مرمر کنار صحنه

مقدم جناب آقای اتیلا پسیانی و سرکار خانم فاطمه نقوی را در جمع هنرمندان تئاتر حوزه  هنری گرامی میداریم

این دومین ورکشاپ حرفه ای حوزه هنری است که شکیل گیری آن مر هون رضا احمدی و سفرهای گاه و بی گاهش به تهران و این سو و ان سو دویدنهایش است که در بار اول میزبان محمد رحمانیان بودیم و اینبار اتیلا پسیانی و قطعا به امید حق تا پایان سال 87  جناب چرمشیر

گپ و گفتگو پیرامون تئاتر تجربی بود و سوالات متعدد بچه ها و جوابهای دقیق و با حوصله ی جناب پسیانی

آنچه که بیشتر از همه باعث رضایتم میشد  وجود فضای پر از صمیمیتی بود که در مقابل چشمانم  می دیدم

برقرار شدن ورکشاپ سه روزه ایشان که مشخصه ی اصلی آن وجود برنامه کاری پسیانی بود که عمدتا  بر مبنای تمرکز بازیگر بر روی صحنه شکل میگرفت به خوبی برگزار شد

اما آنچه مرا بیشتر از همه این موارد انگشت به دهان کرده حضور نداشتن اهالی حرفه ای بازیگر در این ورکشاپ بود  شاید پرداخت رقم 60،000 هزار تومان برایشان بسیار سخت بوده و یا اطلاعات و تمریناتشان بهتر و به روزتر از جناب پسیانی ؟  ا... علم

اما این بی اعتنائیها ، همگی در ریشه های تئاتر این شهر به طرز وحشتناکی رخنه کرده شاید دریافت چندین جایزه ای بازیگری از جشنواره های متعدد  باعث این ذهنیت شده که ما هم سری در سرها داریم  ولی همه ی ما  می دانیم که در عالم رویا فقط به خودمان دروغ گفته ایم

بگذریم از ذهنیاتم گفتم  ، دیدنش و هم کلام شدن با او مرا بسیار امیدوار کرد چون با فردی روبه رو شدم که هیچ بار منفی به من ساطع نمیکرد و هر چه بود مهربانی و خضوع و دانش سالها تجربه و سفر های متعدد ش در کشورهای مختلف جهان بود و حتی در اجرای نمایش عاشقستان با تمام خستگی هایش حضور داشت که آمدنش را مدیونه تعریفها و زحمات رضا احمدی و امیر بشیری بود م

سه روز مثل برق گذشت و او همچنان ساده آمد و در روز پایانی سفرش به گمانم با خاطره خوشی به پایتخت بازگشت

و ما امیدوار که باز هم بودن با او را تجربه کنیم

مخابرات خراسان رضوی ساعت 12 ظهر 4/12/87

پاتوق هنرمندان  تئاتر

خوانش متن نمایشنامه // تئاتر بی حیوان //

 نوشته : جان میشل ریب

به کارگردانی : محمد بهاران

چهارشنبه ۲۴/۰۷/۱۳۸۷ ساعت ۱۹ حوزه هنری خراسان میدان تقی آباد

 سالن اشراق و تقریبا مشتریان پاتوق همه آمده اند مرتضی ملتجی که مجری است و لحظه ای بعد که با خواندن بیو گرافی پدر و پسر هر دو را به روی صحنه فرا میخواند تشویق بی امان حضار  اما ان جلوتر موی سفیدان بیشتر جلوه گران ان را در بغضی که گلوی شان را گرفته احساس میکنی

انوشیروان صحبت از ایام دور را سر میدهد  حول و احوال دهه 30 عمده ای صحبتهای او از مرارتها و سختیهای است که سالها برایش جان کندن از  جای تمرین  نداشتن بودجه ای کافی  نداشتن سالن در خور شان اجراهایشان  اما در جمله های استاد انچه که برایم درس شد // داشتن هدف بود // تبدیل خراسان به مهد تئالتر ایران به نوعی که پایتخت نشینها  بیایین و تئاتر از آنها بیاموزند و تو با مرور تاریخ تئاتر این شهر در میابی که اری به واقع بیشتر اهدافشان را کسب کرده اند و در دل افسوس این روزها را میخوری و شکافی که بین توو نسل انوشیروان در این شهر به و جود امده باز هم برا شفته ات میکند

نوبت برزو است جوانی که به گفته خودش در آغوش تمام بزرگان این شهر پرورش یافته و بهترین دوستان و همزبانان او در سالهای 60 بوده اند  از بغض اش میگوید که در دل ارزو داشته که روزی برای پدرش در این شهر مراسم بزگداشتی بگیرند و تشکر از همه بچه ها که این ارزو را برایش به رنگ واقعیت تبدیل کرده اند او نیز از فاصله ای جوانها و پیشکسوتان نارازی است و فریادش که تا وقت است بیاموزید و حسرتش که چرا خراسان همانند سالها طلائیش در ایران نمی درخشد // البته در بین صحبتهاش معلوم بود که خبر نداشت جوانها در این شهر خیلی اتفاقهای جدیدی  را رقم زده اند //

و پایان مراسم لوح است و گل است و تشویق ایستاده حضار و پای

۱۷ اردیبهشت ماه روز جهانی تئاتر یادتون نره راس ساعت ۳۰/۷شب مجتمع شهید هاشمی نژاد

با حضور معاون وزیر ، پارسایی ، مسافر استانه ، حیدری و استاد علی نصییریان

و در آخر همین هفته ورکشاپ محمد رحمانیان در حوزه هنری

وارد دومین ماه بهار که میشویم ، تکاپو برای راه اندازی جشن بیشتر شدت میگیره  ، جشنی که بازخوردی از یکسال تلاش و حضور در گستره ای فرهنگی این کشور قلمداد میشه .

روز جهانی تئاتر

همینطوری که از اسم جشن پیداست این گرده همایی مربوط به یک مکان جغرافیایی نیست بلکه گستره

 و بزرگی اون به باشکو های این کره خاکی و مختص به  همه کسانی که به نوعی به تئاتر عشق می ورزند .

به اعتقاد بنده ، سال جدید همه ی بچه ها تئاتر  و شاید به نوعی عیدانه اونها همین جشن باشه و یک مبداء تحول  برای ترسیم سال جدید

اما دربین این همه شکوه برای من یه سوال پیش اومده که ؟ آیا صرفا برگزاری این جشن با خواندن پیام روز جهانی تئاتر و تقدیر از پیشکسوتان و فعالان سال گذشته تئاتر باید سپری بشه ؟

آیا من تئاتری  تا حالا  چرایی  نام گذاری این روز رو از خودم پرسیدم ؟ آیا نگاهی به منشور جهانی تئاتر انداختم ؟ ایا همه ی ما به نوعی سعی کردیم در سالی که گذشت به اهدافی که برای خودمون ترسیم کرده بودیم برسیم ؟

راستی امسال از دفتر امور استانها ی مرکز هنرهای نمایشی کشور ابلاغ شده که 9 اردیبهشت روز جهانی تئاتر در استان خراسان رضوی باشه  ، و تا جایی که من خبر دارم باز هم مسئولین محترم نتوانستن هنرمندان تئاتر این استان را دور هم جمع کنند و باعث شکل گیری یک روز فوق العاده بشن و این سوال بی جواب که

چرا من نباید با هنرمندانی که در این استان پهناور فعالیت دارن آشنا بشم ؟

چرا مسئولین که در تمامی نطق ها و جلساتشون مدام از حمایت و علاقه ی شخصی خودشون به این هنر حرف میزنن  این زحمت رو به خودشون نمیدن ؟

آقایان مسئول آیا به نظر شما در طول سال  حتی یکبار هم نمیشه این جامعه تئاتر ی استان رو دور هم جمع کرد ؟

این وسط هم انگار ما  که در این بازار مکاره ای تئاتر غرق دنیای خودمون شدیم به اهمیت این موضوع اصلا فکر نمیکنیم و برامون اهمیت خاصی نداره وای برما اگه این حرف درست باشه

نمیدانم فقط این نکته که هر شهری خود برگزار کننده ای مراسم روز جهانی تئاتر باشد آسانترین راه حلی است که به نظر میرسه نه ؟

به هر حال من هم اینجا از مشهد و از مجرای این دنیای مجازی به همه ی دوست دارن و به خصوص صاحبان اصلی این روز که مردم هنر دوستمون هستند تبریک میگم

تئاتر مشهد در سالی پر از فراز و نشیب حالا دیگر در روز شمار آخرین ماه از سال خود قرار گرفته و کم کم می رود تا چهر ه ای جدید به خود بگیرد.
سالی که به زعم بنده – بهار تئاتر خراسان رضوی باید نام بگیرد
حضور جوانان تئاتری شهرمان در جشنواره های مطرحی چون :
جشنواره  نمایش های آینی و سنتی تهران – جشنواره تئاتر ماه – جشنواره تئاتر امام رضا {ع }- جشنواره تئاتر دفاع مقدس – جشنواره تئاتر بانوان –جشنواره تئاتر فجر دانشجوی –جشنواره تئاتر معراج –جشنواره سراسری تئاتر بسیج و حسن ختام انها بیست و ششمین جشنواره بین الملی تئاتر فجر تهران با حضور دو نمایش از شهر مشهد این نکته را در ذهن من  جاری می کند که آیا ما به خاستگاه و اعتبار گذشته و همچنین روزه های طلایی شهرمان نزدیکتر شده ایم ؟
این را هرگز کتمان نمی کنیم که  برگزاری جشنواره در گسترش معرفی تئاتر نقش بسزایی دارد اما افزایش بیش از حد و نامتعارف آن می تواند هشداری باشد که مبادا تئاتر مناسبتی شده و از رسالتی که دارد دور و به ابزاری سرگم کننده تبدیل شود که اگر این چنین باشد یعنی عقب گرد.
اما با دمیده شدن روح تازه به بدنه تئاتر مشهد و البته افزایش جوانان تحصیل کرده در رشته های نمایشی و گرد آمدن علم و تجربه بارها – خالق شگفتی های بسیاری در عرصه ای تئاتر کشور شده که باعث نگاه و دقت بیشتر دست اندرکاران حوزه ای تئاتر پایتخت کشورمان گردیده و این موضوع با گسترش در جمع مسئولین فرهنگی شهرمان به انها قوت قلب داده که با حمایت و البته اعتماد به جوانان می توان به زودی به افق های درخشان در ساحت علم و هنر رسید
احترام و عزت من به کارهای ستایش بر انگیز بزرگان و پیشکسوتان تئاتر جای جلیل خود رادارد که اگر تشخص و اعتبار هنری خود را حفظ کنند چشم و چراغ تئاتر زنده ای ما هستند ، انها خوب می دانند که برای دوام حیثیت حرفه امان چه باید بکنیم .
و اما جوانان قانع و کم تواقعی که امروز شاهد بسیاری از اجرا های بدیع تهور امیز یکد ست و هماهنگ ان ها هستیم ، انها به اسانی نمایشی ها یی ارائه می کنند در اسلوب های متفاوت ، اما لبریز از حیات و شگفتی و سر شار از زندگی .
ودر اخر امیدوارم سال 1387 سالی باشد پر از حضور چشمگیر وتوام با  تاکید بر بازگشت تئاتر به جایگاه و خاستگاه اولیه خود  در بین مردم
و آرزوی نگاه حرفه ای مدیران فرهنگی شهرمان به این هنر مقدس و انسان ساز

اخبار حوزه تاتر مشهد رو از این به بعد در آدرس زیر بخوانید

http://mshnamayesh.blogfa.com

اين شورا با هدف توليد نمايشنامه‌هاي فاخر و كشف استعدادهاي عرصه درام‌نويسي استان با حضور اساتيدي همچون سعيد تشكري، هوشنگ جاويد، عليرضا لعلي، اسماعيل بيگي، سيدجواد اشكذري و امير رستگارمقدم دوشنبه هر هفته در محل حوزة هنري تشكيل مي‌شود.

شايان ذكر است هنرجويان و هنرمندان علاقمند مي‌توانند از مباحث مطروحه در اين جلسات استفاده نموده و در آن حضور يابند.

            مشهد؛ بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم 

            گفت و گو با: داوود کیانیان

            گفت و گو کننده : سید جواد اشگذری

نمایش تراژدی تردید جدیترین اثر جناب آقای رضا صابری که خرداد ۸۶ در مجموعه تاتر شهر روی صحنه رفت و  فقط توانست طی ۹ روز  ۳۲۹ نفر رو به تماشای خودش اختصاص بده در همین راستا آقای حسن پارسایی نقدی رو نوشته تحت عنوان دکلمه های زیبا که توجه شما رو به مطالعه اون جلب میکنم

 
كميته آموزش و پژوهش انجمن نمايش مشهد كلاس‌هاي آموزش تئاتر را از 15 تير ماه برگزار مي‌كند.
به گزارش سايت ايران تئاتر، كميته آموزش و پژوهش انجمن نمايش مشهد كه از ابتداي سال 86 شروع به كار كرده، دو طرح آموزشي براي فعالان و مبتديان تئاتر از 15 تير ماه تا 15 شهريور ماه برگزار مي‌كند.
در بخش آموزشِ فعالان تئاتر با توجه به جمعيت‌هايي كه ميان انجمن نمايش مشهد و مركز هنرهاي نمايشي صورت گرفته، قرار است استاداني از تهران به اين شهر اعزام شوند.
در بخش آموزش مبتديان هم عمدتاً دانش آموزان و دانشجويان علاقه‌مند به تئاتر در اين كلاس‌ها شركت خواهند كرد.