از خوانش تا خوانش...(۲)

هیچ نمی دونستم نمایشنامه خوانی هم شکل های مختلفی داره!!ولی خب داره دیگه.

اجراهای زیادی از نمایشنامه خوانی دیدم از جشنواره گرفته تا اجراهای هفتگی اما هیچ وقت به یه ساختار یا شکل مشخصی نرسیدم.

خودم به شخصه از خوانش خوشم میاد مخصوصا وقتی یه نمایشنامه خوب خوانش بشه.

اما هنوز یه سوال واسم باقی مونده و اون چرا وقتی یه خوانش تموم میشه میگن شما فقط خوانش انجام دادی و باز به مسئله قبلی بر می گردیم که این صحبت ها بر مبنای چه تعریفیه.

یکی از دوستان خوبمون آقای غدیرزاده ازاهواز مطلبی رو در مورد خوانش گفتن:

متاسفانه امروزه تعریفها یا بهتر بگم شکلهای اجرای متفاوتی از نمایشنامه خوانی رایج شده که شاید با شکل اصلی و واقعی اون فرق داشته باشه. و اما شما درست میگید هدف اصلی در نمایشنامه خوانی خوانش متنه به هر صورتی و شکل اجرا مختص تفکر کارگردان و یا بهتر بگم سرپرست تیم نقش خوانهاست. معمولاً برای نمایشنامه خوانی نشستن در پشت یک میز رو به تماشاچی و خواندن از روی متن توصیه میشه . حالا پخش کردن موسیقی و نور و قدم زدن و نزدیک شدن به شکل اجرای رادیویی رو هم من دیدم که متاسفانه اصلاً نمیشه به اون نمایشنامه خوانی گفت.
و حامد خوانساری هم گفته:

امیدوارم به علت سختی اجرای صحنه ای رو به نمایشنامه خونی اون هم از نوع خوندنش فقط نرسیم.

تا قبل از اینه پرونده خوانش رو ببندیم خیلی دوست دارم نظرات شما رو هم بدونم.