اصولا تئاتر تمرینش خیلی جذابه مخصوصا تمرین کاری از استاد صابری.

 دیروز رفته بودم سر تمرین نمایش رستم و اسفندیار نمایشی به نویسندگی و کارگردانی رضا صابری.نمایش قراره ۲۵ اردیبهشت به مناسبت روز بزرگداشت فردوسی در آرامگاه فردوسی اجرا بشه.دوست خوبم رضا احمدی هم دستیار کارگردان نمایشه.

تمرینه خوبی بود تو یک فضای صمیمی جمعی از قدیمی ها و جوونای تئاتر دور هم بودن فکر می کنم، تمرین حدود دو ساعتی طول کشید.

نقالی محمد جهان پا که خیلی وقت میشد من ازش نقالی ندیده بودم جذاب بود،حسین مقدم از قدیمی های شهرمون در نقش رستم واسه خودش کلی برو بیا داشت و این خانواده اسفندیار واسه خودشون شده بودن وزنه ای که کریم جشنی اسفندیار روئین تن بود و عباس جانفدا بهمن.البته از سیمرغ که مهسا آبیز داشت اونو بازی می کرد هم نباید گذشت و  میرسیم به پدر رستم که علیرضا سوزنچی یکی از پیشکسوتان تئاتر نقشش رو به عهده داشت.همه اینا رو بزارین کنار موسیقی مهدی حسنی و طراحی لباس سیامک دورانی تا خودتون ببینین که رزم رستم و اسفندیار چطور شکل میگیره و به اتمام میرسه.

خلاصه این همه هیجان و جنب و جوش تمرین استاد کلی به آدم روحیه ی تئاتری میده که اگه حتی خسته باشی و از صبحش کلی کار انجام داده باشی و حتی ظهرش نخوابیده باشی (که من رو این خواب خیلی حساسم) و تازه به کلی از کارای اون روزت نرسیده باشی و...بازم تا آخر تمرین بشینی و حتی رفتن واسه روز اجرا رو از الان برنامه ریزی کنی و خستگیت هم مثل بقیه با چای تمرین به کل از بین بره.

(( به خاطر کیفیت عکسا شرمنده ام ،عکس موبایلی دیگه!))